Research Articles

Babu Cherian was one of the key-resource persons of ‘Kerala Total Literacy Campaign’ phase-I.
Now he is the Executive Director of Benjamin Bailey Foundation.

ഭാഷയുടെ ആധുനീകരണവും മലയാളത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടവും : സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം മുന്‍നിര്‍ത്തി ഒരു വായന (Modernisation of Malayalam Prose: A reading through 'Samkshepa Vedartham')

ഡോ. ബാബു ചെറിയാന്‍

ആധുനീകരണം -ദേശത്തിന്റെയും ഭാഷയുടെയും.
ഒന്ന് - ആധുനിക മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ രൂപപ്പെടലിനെയും വികാസത്തെയും കോളനി ആധുനികതയുടെയും കേരള സമൂഹത്തിന്റെ ആധുനീകരണത്തിന്റെയും ഭാഗമായി കാണണം. അതായത്, കേരളസമൂഹത്തിലുണ്ടായ ആധുനീകരണം ഭാഷയിലുണ്ടാക്കിയ ആധുനികീകരത്തിന്റെ ഫലമായാണ്, മലയാളികളുടെ എഴുത്തു വ്യവഹാരത്തില്‍ മലയാള ഗദ്യം സ്ഥാനം പിടിച്ചത് -; മലയാളഗദ്യത്തിന് സാര്‍വത്രികവും സാര്‍വജനീനവുമായ 'സംവേദന ഉപാധി' എന്ന നിലയിലുള്ള പ്രതിഷ്ഠ ലഭിച്ചത്. അതിനുമുമ്പ് മലയാള ഗദ്യത്തിന്റെ നില വീട്ടിലും നാട്ടിലും 'പറയാനുള്ള' ഭാഷ, ശാസസഭാഷ, ദൃശ്യകലകളുടെ രാഗപാഠക്കുറിപ്പുകള്‍ എന്നീ നിലകളിലായിരുന്നു. ജാതി-അടിമത്ത-നാടുവാഴിത്ത സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയില്‍ അതിന്റെ തനതു ഭാഷാ വ്യവഹാരരൂപമായ പദ്യത്തിനാണ് പ്രാബല്യം ഉണ്ടാകുക എന്നതിനാലും ഭാഷയെ ആധുനീകരിക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന സാമൂഹിക പ്രക്രിയകളുടെയും സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെയും അഭാവം മൂലവും പ്രാചീനഗദ്യരൂപങ്ങള്‍ക്ക് ഭക്ഷണസമൂഹങ്ങളിലാകമാനമുള്ള പ്രചാരമോ പ്രചാരപ്രക്രിയയില്‍ സര്‍വപ്രധാനമായ 'മാനകീകരണ'മോ ഉണ്ടായില്ല. ചുരുക്കത്തില്‍ മേല്‍പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ട തരത്തില്‍പ്പെട്ട പ്രാചീനഗദ്യാഷാരൂപങ്ങല്‍ താല്‍ക്കാലികമോ തദ്ദേശീയമോ ആയ ചില ഭാഷാഭേദങ്ങള്‍ എന്ന നിലയില്‍ കുറച്ചുകാലം നിലനില്‍ക്കുകയും പിന്നെ നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
രണ്ട് - യൂറോപ്യന്‍ ആധുനികതയുമായി കേരളത്തിനുണ്ടായ സംസര്‍ഗമാണ് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെയും ആധുനീകരണത്തിന്റെയും പ്രത്യക്ഷകാരണം. വിവിധ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ കേരളത്തില്‍ നടത്തിയ വിവിധ ഇടപെടലുകളായിരുന്നു മേല്‍പ്പടി സംസര്‍ഗത്തിന്റെ മാര്‍ഗം. അഥിനുതുടക്കം കുറിച്ചതാകട്ടെ പോര്‍ച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവോടുകൂടിയാണ്. കോളനി ആധുനികതകള്‍ യൂറോപ്യന്‍ ആധുനികതയുടെ കോളനി പതിപ്പുകളാണ്. എന്നാല്‍ കേരളത്തിന്റെ ആധുനീകരണത്തിന് കേരളീയ സാമൂഹിക സാഹചര്യത്തില്‍ പ്രസക്തമായ ചില വ്യത്യസ്തതകളും തനിമകളും കൂടി ഉണ്ടെന്നുള്ളത്, ഇക്കൂടെചേര്‍ത്ത് ആലോചിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്.
മൂന്ന് - ആധുനിക മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ വികാസത്തെ, കേരളസമൂഹത്തിലുണ്ടായ ആധുനീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാണുമ്പോള്‍, വ്യത്യസ്ത കാലദേശങ്ങളില്‍ ഭാഷാഭേദങ്ങള്‍ കണക്കെ നിലനിന്ന പ്രാചീന ഗദ്യരൂപങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയും വളര്‍ച്ചയുമായി ആധുനിക ഗദ്യത്തെ പരിഗണിക്കുന്ന വായനാരീതി ഉപേക്ഷിക്കണം. 'പ്രാചീനഗദ്യം' എന്ന പൊതുപ്പേരുകൊണ്ട് പരാമര്‍ശിക്കുന്നതും വിവിധ കാലദേശങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ പ്രാചീന ഭാഷാ ഗദ്യരൂപങ്ങളെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ഗദ്യമാതൃകകളാക്കി കാണുകയും പഠിക്കുകയും ബാഷാചരിത്രത്തില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാം; അവയിലെ പദസമ്പത്തിന്റെ ഈടുവെപ്പിനെക്കുറിച്ചും ഭാഷാസവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചും പില്‍ക്കാല സാന്നിധ്യ-സ്വാധീനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭാഷാചരിത്രപരമായ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ പഠിക്കുകയും വേണം. അതല്ലാതെ വിവിധങ്ങളായ് പ്രാചീന ഗദ്യരൂപങ്ങള്‍' ഏകശിലാനിര്‍മിതിയാണെന്നു കരുതുകയും ആ ഏകശിലാനിര്‍മിതിയുടെ തുടര്‍ച്ചയും വളര്‍ച്ചയുമാണ് ആധുനിക മലയാളഗദ്യം എന്നു നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പഠനരീതിയുടെ പിശക് തിരിച്ചറിയണം.
നാല് - ജാതി - അടിമത്ത - നാടുവാഴിത്ത സാമൂഹിക ക്രമത്തില്‍നിന്ന് കേരളസമൂഹം പുതിയൊരു സാമൂഹികക്രമത്തിലേക്ക്, മുതലാളിത്ത സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് മാറിയപ്പോള്‍ മലയാളഭാഷയിലുണ്ടായ മാറ്റം അഥവാ ആധുനികീകരണം എന്തായിരുന്നു? മുഖ്യ എഴുത്തുവ്യവഹാരരൂപം അഥവാ ഗ്രന്ഥരചനാ ഉപാധി എന്ന നിലയില്‍നിന്ന് കാവ്യഭാഷയെ പുറന്തള്ളുകയും ആ സ്ഥാനത്ത് ഗദ്യഭാഷ നിലയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നുള്ളതാണ്, അത്. ഇങ്ങനെ ആധുനീകീകരണത്തിന് വിധേയമായത് ഭഷയും സാഹിത്യവും മാത്രമല്ല; വിദ്യാഭ്യാസം, ചികിത്സ, ഗതാഗതം, ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍, കുടുംബ-സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങള്‍, പുസ്തകനിര്‍മ്മാണം-എല്ലാ സാമൂഹിക ഇടപാടുകളും ആധുനീകരണത്തിനു വിധേയമായി. പ്രാചീന ഭാഷാവ്യവഹാരരൂപമായ പദ്യത്തെ പിന്തള്ളി ആധുനികതയുടെ ഭാഷാവ്യാവഹാരരൂപമായ ഗദ്യത്തെ സ്വീകരിച്ചതിലൂടെയാണ് മലയാളത്തില്‍ ഭാഷയുടെ ആധുനീകീകരണം സംഭവിച്ചത്.
അഞ്ച്  - ഇന്ന് 'പ്രാചീനഗദ്യം' എന്ന പൊതുപ്പേരില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്ന വിവിധ കാല-ദേശാനുവര്‍ത്തികളായ ഗദ്യവ്യവഹാരരൂപങ്ങളെല്ലാം ജാതി-അടിമത്ത-നാടുവാഴിത്ത കേരളത്തോടുബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. പഴയ സാമൂഹിക ക്രമത്തില്‍ നിന്ന് വഴിമാറി നടന്നുതുടങ്ങിയ കേരളസമൂഹത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ട ആധുനികഗദ്യം 'പൊതുഗ്ദ്യ'ത്തിന്റെ അഥവാ 'ജനകീയഗദ്യ'ത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതാണ്. അതായത്, അധീശവര്‍ഗത്തിന്റെ ഭാഷയ്‌ക്കൊപ്പം പ്രാന്തവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഭാഷയെക്കൂടി ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ അതു തയ്യാറായി. സാമാന്യജനങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിലുള്ള പദസഞ്ചത്തെക്കൂടി, അധീശവര്‍ഗപദസഞ്ചയത്തിനൊപ്പം പ്രയോഗസാധുതയുള്ളതാക്കി. പക്ഷേ, ഈ ഭാഷാപ്രവര്‍ത്തനം വളരെ മെല്ലെയായിരുന്നു പുരോഗമിച്ചത്. അത് ദ്രുതഗതിയിലാക്കുന്നതിന് അച്ചടി എന്ന സാങ്കേതിക സഹായം വേണ്ടിവന്നു. ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലിയുടെ മലയാം-ഇംഗ്ലീഷ് നിഘണ്ടുവിന് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ 'എ ഡിക്ഷണറി ഓഫ് ഹൈ ആന്‍ജ് കൊളോക്വിയല്‍ മലയാളിം ആന്‍ജ് ഇംഗ്ലീഷ്' എന്ന പേരില്‍, ഈ ഭാഷാ സമ്മേളനത്തിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചന ഉണ്ട്. ഇത്തരത്തില്‍ കേരളീയ ആധുനീകതയ്‌ക്കൊപ്പം രൂപപ്പെട്ട ആധുനികഗദ്യമാണ് അച്ചടി, ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയിലൂടെ 'പൊതുമണ്ഡല' രൂപീകരണത്തിനു സഹായകമായ ഭാഷാരൂപമായിത്തീര്‍ന്നത് (കൂടുതല്‍ വിശദാംശങ്ങള്‍ക്ക് 'ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി'പ്രസാധകര്‍ - സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്ത സഹകരണസംഘം, കോട്ടയം എന്ന കൃതി നോക്കുക.)
ആറ് - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ കേരളത്തില്‍ പ്രധാന ഭാഷാവ്യവഹാരരൂപമായിരുന്നതും ജാതി-അടിമത്ത0നാടുവാഴിത്ത സാമൂഹികവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നതുമാണു പദ്യം. സാഹിത്യകൃതികളുടെ രചനയ്ക്കു മാത്രമല്ല, വൈജ്ഞാനിക കൃതികളുടെ രചനയ്ക്കും മിക്കപ്പോഴും വ്യക്തിപരമായ കത്തിടപാടുകള്‍ക്കു പോലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതു പദ്യമാണ്. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് എത്തി, കേരളത്തില്‍ ജീവിക്കുകയും മലയാളഭാഷ പഠിക്കുകയും മലയാളത്തില്‍ പലതരം ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ രചിക്കുകയും ചെയ്ത ചില ഭാഷാ പ്രണയികളും അവരുടെ വഴി പിന്തുടര്‍ന്നു. ചില ഇദ്ദേശീയരുമാണ് ഗദ്യത്തിന്റെ വഴി സ്വീകരിച്ചത്. അതിന് അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ച പല കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.
(ഒന്ന്) യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം ഗദ്യവും ഗദ്യസാഹിത്യവും വികസിതമായിരുന്നു. ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള മികച്ച മാധ്യമം ഗദ്യമാണെന്ന കാര്യം അവര്‍ക്ക് അനുഭവവേദ്യമായിരുന്നു. പദ്യം എത്രതന്നെ ലളിതമായിരുന്നാലും അതു ശൈലീകൃതവും ആലങ്കാരികവുമാകുക അതിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. പദ്യത്തിന്റെ ഈ സവിശേഷതകള്‍ സാധാരണക്കാരെ അതില്‍നിന്ന് അകറ്റി നിര്‍ത്തി.
(രണ്ട്) പദ്യം സവര്‍ണമുന്നാക്കക്കാരുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും മണ്ഡലത്തില്‍മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്നു. പ്രാന്തവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട ജനസമൂഹങ്ങള്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ പദ്യവ്യവഹാരങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകന്നുനില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
(മൂന്ന്) ഗദ്യം സംസാരഭാഷയുടെ മൂല്യവര്‍ധിതവും പരിഷ്‌കൃതവുമായ രൂപമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗദ്യം സര്‍വര്‍ക്കും പെട്ടെന്നു സ്വീകാര്യമാകും. സംഭാഷണത്തിന്റെ ലാളിത്യവും സൗഗമ്യവും അതിനുണ്ടായിരിക്കും. പദ്യത്തിന്റെ ശൈലീകൃതസ്വഭാവത്തെയും ആലങ്കാരികതയെയുംകാള്‍ ഗുണകരവും ദ്രുതതരവുമായ ആശയവിനിമയത്തിനു നല്ലത് ഗദ്യത്തിന്റെ ലാളിത്യവും സൗഗമ്യവുമാണ്.
കേരളത്തില്‍ മലയാളം അച്ചടിയും പുസ്തകപ്രസാധനവും ആരംഭിച്ച ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലിയുടെ പരിഭാഷയിലൂടെ ഗ്രന്ഥനിര്‍മിതിയിലേക്കു തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്ന മുഖ്യപ്രയാസം ഗ്രന്ഥരചനാ സമര്‍ത്ഥമായ മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ അഭാവമായിരുന്നു. 'ഉച്ചമലയാളവും' (ഒശഴവ ങമഹമ്യമഹമാ)  'നീച മലയാളവും' (രീഹഹീൂൗശമഹ ങമഹമ്യമഹമാ) കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് 'മധ്യമാര്‍ഗഗദ്യരീതി' വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതും, ആ ഗദ്യത്തില്‍ ബൈബിള്‍, 'ചെറുപൈതങ്ങള്‍ക്ക ഉപകാരാര്‍ത്ഥം ഇംക്ലീശില്‍നിന്ന പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ കഥകള്‍' തുടങ്ങി ധാരാളം കൃതികള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതും ആധുനിക മലയാളഗദ്യവികാസ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യഘട്ടമാണ്. അച്ചടിയിലൂടെ 'മധ്യമാര്‍ഗ ഗദ്യരീതി' കേരളത്തിലാകെ പ്രചരിപ്പിച്ചതും മാനകീകരിച്ചതുമാണഅ രണ്ടാംഘട്ടം. ഇത്തരത്തില്‍ മാനകീകരണത്തിലൂടെ പ്രയോഗക്ഷമവും പ്രചാരയോഗ്യവുമായിത്തീര്‍ന്ന ആധുനിക മലയാളഗദ്യത്തില്‍ ഇട്ട്യേര ഈപ്പന്‍, ജോര്‍ജ് മാത്തന്‍, അയ്മനം പി.ജോണ്‍, കേരളവര്‍മ വലിയകോയിത്തമ്പുരാന്‍ തുടങ്ങിയ നാട്ടുകാരായ ഗ്രന്ഥകാരന്‍മാര്‍ എഴുതിക്കൂട്ടിയും അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത കണക്കില്ലാത്തത്ര കൃതികളുടെ കാലമാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത്.
പില്‍ക്കാലത്ത് ഡോ. ഹെര്‍മന്‍ഗുണ്ടര്‍ട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍, എഫ്. മ്യൂളറിന്റെ പത്രാധിപത്യത്തില്‍ 'പശ്ചിമോദയം' എന്നൊരു പത്രമാസിക ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ ഗദ്യത്തിന്റ പ്രാമാണ്യം ഇങ്ങനെ അടിവരയിട്ട് ഉറപ്പിച്ചു: ''പരമാത്മാ ജീവാത്മാ തുടങ്ങിയുള്ള മര്‍മൊപദെശങ്ങളെ ധ്യാനിച്ച ഒറൊന്നു മറ്റുണ്ടാക്കി ദിവ്യശ്ലൊകങ്ങലെ ചമെച്ചു വിദ്വാന്മാരെ രസിപ്പിക്കുന്നത ഹിന്ദുജ്ഞാനത്തില്‍ മര്യാദതന്നെ കാലദേശാവസ്ഥകളുടെ സൂക്ഷ്മം നിദാനിച്ചറിഞ്ഞ കുട്ടികളുടെ ഉപകാരത്തിനായി ഗദ്യമാക്കി പറയുന്നത വിലാത്തി ജ്ഞാനത്തിന്റെ ലക്ഷണമത്രെ'' (ഒന്നാംലക്കം, 1847 ഒക്‌ടോബര്‍, പു.1) 'വിലാത്തി ജ്ഞാനം' എന്നത് ആധുനിക ശാസ്ത്രജ്ഞാനമാണ്.
ഏഴ് - മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ''മലയാള അക്ഷരങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ആദ്യമായി'' അച്ചടിച്ച പുസ്തകമായ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തെ (1772) 'പുനര്‍വായിക്കുക'യും 'പുതിയതായി വായിക്കുക'യും ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ഇത്തരമൊരു വായനയില്‍, മുകളില്‍ സൂചിക്കട്ടെ കാര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ചില പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവ:
(i) കേരളസമൂബത്തിന്റെ ആധുനികീകരണത്തിനൊപ്പം മലയാളഭാഷയ്ക്കുണ്ടായ ആധുനികീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായുണ്ടായ ഈ കൃതി പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സവിശേഷതകള്‍ എന്തെല്ലാം?
(ii) ജാതി-അടിമത്ത-നാടുവാഴിത്ത സാമൂഹികക്രമത്തില്‍നിന്ന് ആധുനികതയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിലും കൈവിടാതിരിക്കുന്ന ഭാഷാപരമായ യാഥാസ്ഥിതിക സമീപനങ്ങളോ പൂര്‍വസ്ഥിതിയിലുള്ള ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളോ എത്രത്തോളം ഉണ്ട്.
(iii) അധീശവര്‍ഗത്തിന്റെ ഭാഷയ്‌ക്കൊപ്പം പ്രാന്തവല്‍ക്കൃത സമൂഹങ്ങളുടെ ഭാഷയെയും ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട്, പുതിയൊരു ഗദ്യഭാഷ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ ഈ കൃതി എത്രത്തോളം പുരോഗതി പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്?
ഈ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉപരിഗവേഷണങ്ങളില്‍ ഗൗരവപൂര്‍വം പരിഗണിക്കേണ്ടവയും ആഴത്തിലും പരപ്പിലും ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടവയാണ്.
സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥവും പുസ്തകനിര്‍മ്മാണത്തിലെ ആധുനീകരണവും
പുസ്തക നിര്‍മാണത്തിലെ ആധുനികീകരണത്തിന്റെ പ്രാരംഭത്തിനു മലയാളം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ' ത്തിലൂടെയാണ്. ആധുനിക അച്ചടി വിദ്യയായ 'നീക്കിവെക്കാവുന്ന അണിയച്ചുകള്‍' ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുസ്തകം കേരളത്തില്‍ അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നതിന് പിന്നെയും അരനൂറ്റാണ്ടുകൂടി കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.
 1) കേരളത്തില്‍ ജാതി-അടിമത്ത-നാടുവാഴിത്ത കാലഘട്ടിലെ ഗ്രന്ഥനിര്‍മാണരീതി ഓലയും നാരായവും ഉപയോഗിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ നിലയിലുള്ള 'അച്ചടിച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍', മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ ആധുനിക കാലത്തിന്റേതാണ്. പ്രാചീന ഗ്രന്ഥനിര്‍മാണോപാധികളായിരുന്ന ഓലയ്ക്കും നാരായത്തിനും പകരം പുതിയ പുസ്തകനിര്‍മാണോപാധികളായി കടലാസും മഷിയും അച്ചടി യന്ത്രവും പ്രചരം നേടി. 'പകര്‍ത്തിയെഴുത്തി'ന്റെ സ്ഥാനം അച്ചടിവിദ്യ കരസ്ഥമാക്കി.
യൂറോപ്പിനെ ആധുനീകരിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ച ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക വിദ്യാവികാസത്തിലെ പ്രധാന ഇനമായിരുന്നു 'അച്ചടിവിദ്യ' എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കേണഅടതാണ്.
പദ്യത്തിന്റെ പക്ഷത്തുനിന്ന് ഭാഷയെ ഗദ്യത്തിന്റെ പക്ഷത്തേക്കു മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിച്ചുവെന്നുള്ളതാണ് ആധുനികത ഭാഷയുടെ കാര്യത്തില്‍ നിര്‍വ്വഹിച്ച സംഗതി. ജാതി-അടിമത്ത-നാടുവാഴിത്ത സമൂഹത്തില്‍ എമ്പാടും തുള്ളിത്തുളുമ്പിയിരുന്നത് പദ്യത്തിന്റെ കടലാണ്. (ചുരുക്കം ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അല്ലാതെയുമായി കണ്ടിരുന്ന ഭാഷാഗദ്യത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ പൊതുപരിമിതിയെക്കുറിച്ചും മുമ്പേ സൂചിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി) ആ കടലില്‍ നിന്ന് ഒരു തുരുത്തുപോലെ ഉയര്‍ന്നുവന്ന ഗ്രന്ഥരചനയ്ക്ക് ഉപയുക്തമായ ഗദ്യത്തിന്റെ പ്രാരംഭരൂപം എന്ന നിലയില്‍ വേണം 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ' ഗദ്യത്തെ കാണുവാന്‍ തദ്ദേശീയ ഭാഷയുടെ കൂടിയ സ്വീധീനം ഈ കൃതിയില്‍ ഉണ്ടെന്നുള്ളതും മാനകീകരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ഗദ്യരൂപം തന്നെയാണ് ഇതിനും ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നും തകര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്.)
ഗ്രന്ഥരചനോപയുക്തമായ ഗദ്യം, അതിന്റെ വികാസപരിണാമങ്ങളിലൂടെ ആധുനിക മലയാളഗദ്യമായി വികസിച്ചത് കേരളത്തിന്റെ ആധുനീകീകരണത്തിനൊപ്പമാണ്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ വച്ചടി എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കും ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസം എന്ന സാമൂഹിക പ്രക്രിയയ്ക്കുമുള്ള പങ്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.
'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ആധുനിക ഗദ്യത്തെയും ഗദ്യവികാസത്തെയുംകുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ ആലോചനയില്‍ വരുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്: ഗദ്യത്തില്‍ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഗദ്യരചനയ്ക്ക് ഉപയുക്തമായ ഗദ്യഭാഷയും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ എങ്ങനെ ഗദ്യഗ്രന്ഥനിര്‍മ്മാണം സാധിച്ചു? അതിന് ആവശ്യമായ ഗദ്യത്തിന്റെ 'കൂട്ട്' എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തി?
ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലിയെപ്പോലെ ക്ലെമന്റ് പിയാനിസും സംസാരഭാഷയെത്തന്നെയാണ് ആധാരമാക്കിയത്. പ്രത്യേകിച്ച, ചുറ്റുവട്ടത്തിലെ ഭാഷ അതുകൊണ്ടു തന്നെ മാനകീകൃതമല്ലാത്തതും പ്രാദേശികഭാഷയ്ക്ക് വളരെ സ്വാധീനമുള്ളതുമായ ഗദ്യരീതിയാണ് 'സംക്ഷേപ വേദാര്‍ത്ഥ'ത്തില്‍ കാണുന്നത്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇതില്‍ അസാധാരണമായി ഒന്നുമില്ല. അച്ചടിയിലൂടെ ക്രമേണ മാത്രമാണ് ഭാഷ മാനകീകരിക്കപ്പെട്ട്, സൈലീ ശുദ്ധമായിത്തീരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഗദ്യത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഘടനാപരമായി ഉയര്‍ന്ന നില സൂചിപ്പിക്കുന്ന സംഭാഷണരൂപത്തിലാണ് കൃതിയുടെ രചന എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.
സംസാരഭാഷയില്‍ നിന്നുള്ള പദങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം 'ഉച്ചമലയാള'ത്തില്‍നിന്നും മറ്റു ശ്രോതസ്സുകളില്‍ നിന്നുമുള്ള പദങ്ങള്‍ 'സംക്ഷേപ വേദാര്‍ത്ഥ'ത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് ക്രൈസ്തവദൈവശാസ്ത്രത്തില്‍ നിന്നും ക്രൈസ്തവസാമൂഹിക ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും സുറിയാനി-ലാറ്റിന്‍ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളില്‍ നിന്നുമുള്ള വാക്കുകള്‍ ഈകൃതിയില്‍ കലര്‍ന്നത്. 'മോക്ഷം' 'സര്‍വ്വേശ്വരന്‍' എന്നിങ്ങനെ 'ഉച്ചമലയാള'ത്തില്‍ നിന്ന് സ്വാംശീകരിച്ച പദങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരഭാഷയെ എഴുത്തുഭാഷയാക്കിയപ്പോള്‍ കൂടെവന്ന പദസഞ്ചയത്തെക്കുറിച്ചും ഗൗരവമായി അന്വേഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനായി, സ്ഥാലീപുലാകന്യായേന തിരഞ്ഞെടുത്ത ഏതാനും പദങ്ങളും ഒരുഗദ്യഖണ്ഡവും ഉദാഹരിക്കുന്നു.
(ശ) പദങ്ങള്‍
പങ്കപ്പാട് (ഭംഗപ്പാട്), ശുദ്ധമന, അടക്കം ചുരുക്കത്തില്‍, അത്താഴം, പൂജ, ഒടുക്കത്ത, ഉപവി, പാടുപ്പടുക, തേറ്റം, ക്ഷയം, മുറിക്കുക, നുറുക്കുക, ഉപേക്ഷ, ചെറുത്, ഇവണ്ണം, അപ്പം, നിറം, രുചി, അന്തസ്സാരം, മുഴുവന്‍, കല്പിക്ക, മുഷ്‌കരത്വം (ശക്തി), വാണിരിക്കുക, പട്ടാങ്ങ, ചൊല്ലുക.
(ശശ) ഗദ്യഖണ്ഡം
''ഗു പന്തിയൊസ്പിലാത്തൊസിന്റെ'' നാളുകളില്‍ ദുഃഖപ്പെട്ട കുരിശിന്മെല്‍ പതിക്കപ്പെട്ട മരിച്ച അടക്കപ്പെട്ടുയെന്ന നാലാം പകുപ്പ എന്തെല്ലാം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ശി മാണിക്കമായ തന്റെ ശുദ്ധമാന ചൊരയാലെ ഇഹലൊകം വീണ്ടുവിജവാന്‍ നമ്മുടെ കര്‍ത്താവ ഈശൊമിശിഹാ യൂദരാജ്യത്തിലെ അധികാരി ആയിരുന്ന പന്തിയൊസ പീലാത്തൊസിന്റെ നാളുകളില്‍ പാടുപ്പട്ട കുരിശിന്റെ മരത്തെല്‍ തൂങ്ങപ്പെട്ട മരിച്ച അതില്‍നിന്ന ഇറക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ശെഷം തന്റെ ശുദ്ധമാന ശവം പുത്തന്‍ കവുറിംകല്‍ അടക്കപ്പെട്ടുയെന്ന നാലാം പകുപ്പ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഗു ദുഃഖപ്പട്ടെയന്ന മുഴിയുടെ അര്‍ത്ഥമെന്തെല്ലാമെന്ന ചൊല്ലികെള്‍ക്കെട്ടെ
ശി തന്റെ ദീനതപാട്ടില്‍ മിശിഹാ തംപുരാന്‍ ക്ഷമിച്ച സംകടങ്ങളൊക്കെയും ഇ മുഴി അടക്കി കൊള്ളന്നു.
ഗു എങ്ങനെ പാടുപ്പട്ടു തംപുരാനായിട്ടൊ മാനുഷനായിട്ടൊ
ശി തംപുരാനായിട്ട പാടുപ്പടുവാനും മരിപ്പാനും വഹിയ മനുഷനായിട്ട പാടുപ്പട്ടീട്ടെയുള്ളൂ.''
മലയാളത്തിന്റെതന്നെ ഭേദങ്ങളായി രണ്ടുതരം ഭാഷകള്‍ കേരളത്തില്‍ പ്രചാരത്തിലുള്ളതായി ഡോ. പി.ജെ. തോമസ് നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2 ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മലയാളം-ഇംഗ്ലീഷ് നിഘണ്ടുവിലൂടെ ഇക്കാര്യ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗ്രന്ഥരചനയ്ക്കുവേണ്ടി ഇക്കാര്യക്കം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗ്രന്ഥരചനയ്ക്കുവേണ്ടി ഗദ്യഭാഷ രൂപപ്പെടുത്തിയത് ഈ രണ്ടുതരം ഭാഷകളിലെയും പദങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിച്ച്, 'മധ്യമാര്‍ഗഗദ്യരീതി' ആവിഷ്‌കരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. എല്ലാവരെയും പണ്ഡിതന്മാരെയും പാമരന്മാരെയും മുന്നോക്കക്കാരെയും പ്രാന്തവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരെയും സാമൂഹികാവകാശങ്ങള്‍ എല്ലാം കൈയടക്കിവെച്ചവരെയും അത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവരെയും-ഒരുപോലെ അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന മിഷനറിമാര്‍ക്ക്, എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വീകാര്യമായ ഒരു ഗദ്യരീതി കൂടിയേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. പ്രാദേശികമായ പദങ്ങള്‍ക്കും പ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കും മേല്‍പ്പടി ഗദ്യത്തില്‍ മേല്‍ക്കൈ നേടാന്‍ കഴിയുകയും ചെയ്തു.
പില്‍ക്കാലത്ത് അച്ചടിയിലൂടെ വന്‍പിച്ച രീതിയില്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനും മാനകീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനും അവനു ലഭിച്ച ബെയിലിയുടെ 'മധ്യമാര്‍ഗദ്യം' അഥവാ 'കോട്ടയം കോളജ് ഗദ്യം' മറ്റെല്ലാ ഗദ്യവ്യവഹാരങ്ങളെയും പിന്തള്ളി, മാനകീകൃത മലയാളഗദ്യമായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ആധുനിക മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ വികാസചരിത്രം ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കെ, ആധുനിക അച്ചടിയിലൂടെയും ആധുനിക പുസ്തക നിര്‍മ്മാണത്തിലൂടെയും മലയാളത്തിലുണ്ടായ ആദ്യകൃതിയായ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോള്‍, അന്വേഷിക്കേണ്ട ഭാഷാ സംബന്ധമായ മുഖ്യപ്രശ്‌നം ഇതാണ്: ഉച്ച-നീച ഭാഷകളെ എത്രത്തോളം ഭംഗിയായി സംയോജിപ്പിക്കുവാന്‍ ഈ കൃതിക്കു കഴിഞ്ഞു? ആധുനിക മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ പില്‍ക്കാലഗതിയില്‍ സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ പദാവലിയും ശൈലിയും എത്രത്തോളം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു?
സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥത്തിലെ
യാഥാസ്ഥിതികത
ആധുനികതയുടെ ഒരു സവിശേഷത അതിന്റെ പുരോഗമനാഭിമുഖ്യമാണ്. ജാതി-അടിമ-നാടുവാഴിച്ച വ്യവസ്ഥ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതാകട്ടെ അതിന്റെ യാഥാസ്ഥിതിക സ്വഭാവം കൊണ്ടു മാത്രമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ യാഥാസ്ഥിതികത്വം എന്നതുകൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാകുന്നത്, ആ സമൂഹത്തിന്റെ നിശ്ചലാവസ്ഥ തന്നെയാണ്.
വലിയ ഒരളവുവരെ ആധുനികതയെ പ്രതിധാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍നതന്നെ 'ടൈപ്പോഗ്രാഫി' മുതല്‍ ഭാഷാപ്രയോഗംവരെ പല കാര്യങ്ങളിലും കേരളീയ സമൂഹത്തിന്റെ യാഥാസ്ഥിതിക മനസ്ഥിതി 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥത്തിനു വെച്ചു പുലര്‍ത്തേണ്ടി വന്നു.
ചില കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാട്ടാം:
~ഒന്ന്, ടൈപ്പോഗ്രഫി - കേരളത്തില്‍ നിലവിലിരുന്ന കൈയെഴുത്തു രീതിയോട് ഒത്തുപോകുന്ന ചതുരവടിവക്ഷരങ്ങള്‍ വാര്‍ത്തെടുത്ത് അച്ചടി നിര്‍വഹിച്ചപ്പോള്‍ പുതുമസ്വീകരിക്കാനുള്ള വൈമനസ്യത്തെ മറികടക്കുകതന്നെയായിരുന്നു 'പ്രിന്ററു'ടെ പ്രസാധകന്റെ ലക്ഷ്യം. അച്ചടിയിലെ മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശികളായ ജൊഹാന്‍ ഗുട്ടന്‍ബര്‍ഗും വില്യം കാക്സ്റ്റണും ഇതേ മാര്‍ഗം അവലംബിക്കുകയുണ്ടായി. ടൈപ്പൊഗ്രഫിയിലെ ഈ പ്രാചീനതയെ നിരാകരിച്ച്, പുതിയ രീതി സ്വീകരിച്ചത്, പില്‍ക്കാലത്ത് ഉരുണ്ട അക്ഷരങ്ങള്‍ വാര്‍ത്തെടുത്ത ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലിയാണ്.
രണ്ട്, ഏ-ഓ എന്നീ ദീര്‍ഘസ്വരങ്ങള്‍ (അവയുടെ ഉപലിപികളും) 'സംസ്‌കൃതരീതി' അനുസരിച്ച് ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ യാഥാസ്ഥിതികത പിന്നീടും വളരെക്കാലം ഭാഷയില്‍ നിലനിന്നു.
മൂന്ന്, സംവൃതോകാര ചിഹ്നമായ 'മീത്തല്‍' അഥവാ 'ചന്ദ്രക്കല' ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
നാല്, ഗദ്യം മാനകീകരിക്കപ്പെടാത്തതിനാല്‍ വര്‍ണവിന്യാസക്രമത്തില്‍ (ുെലഹഹശിഴ) അവ്യക്തതകളും വ്യവസ്ഥയില്ലായ്മയും സാധാരണമായിരിക്കുന്നു.
അഞ്ച്, ഗദ്യരചനയുടെ ഉല്‍കൃഷ്ടമാതൃകകള്‍ പരിതമായിരുന്നിട്ടുകൂടി ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ് രചനയക്ക് അര്‍ത്ഥവ്യക്തതയും 'എലുക'യും നല്‍കുന്ന ചിഹ്നനം ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ആറ്, പദങ്ങള്‍ കൈയെഴുത്തിലെന്നപോലെ വളരെ വികലമായി മുറിച്ച് അച്ചടിക്കുന്നു. ഉദാ. ''എത്രയും കടുമയായ ഭംഗപ്പാ/ട ഏറ്റ കുരിശിന്മെല്‍ മരിക്കയും /ൈചയ്യിതു''
ഏഴ്, വാങ്മയ പാരമ്പര്യത്തിലും പ്രാചീന കൈയെഴുത്തു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അനുവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന പ്രകാരം ഓരോ പേജിന്റെയും ഒടുവില്‍ അടുത്ത പേജിലെ ആദ്യ അക്ഷരങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വാങ്മയ പാരമ്പര്യത്തില്‍ ഒരു പദ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അടുത്ത പദ്യം ആരംഭിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണിത്. അച്ചടിയില്‍ ഈ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. അതുകൊണ്ട് പില്‍ക്കാലത്ത് അത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ഇനിയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടാന്‍ പല കാര്യങ്ങളും ബാക്കിയുണ്ട്.
സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥത്തിന്റെ പിന്നലെ മതവും രാഷ്ട്രീയവും: ലക്ഷ്യം 'മലങ്കര സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍'
കേരളത്തിലെ പോര്‍ച്ചുഗീസ് അധിനിവേശം പ്രാചീന സുറിയാനി ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനുമേലുണ്ടായ സ്വാധീനങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ ചരിത്രപശ്ചാത്തലത്തില്‍ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍, അന്യഥാ ആധുനികതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ സാമ്രാജ്യത്വാധിനിവേശത്തിന്റെ ഒരു മുഖംകൂടി കാണേണ്ടതുണ്ട്.
'പാശ്ചാത്യ ആധുനികത' 'കോളനി ആധുനികത'യായി കേരളത്തില്‍ വ്യാപിച്ചതിന്റെ തുടക്കം പോര്‍ച്ചുഗീസ് അധിനിവേശത്തോടുകൂടിയായിരുന്നു. ആധുനികതയുടെ മുഖ്യ ഉപാധികളിലൊന്നായ ആധുനിക അച്ചടി കേരളത്തിനു പുസ്തകരൂപത്തില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും മലയാളം അച്ചടിക്കുവേണ്ടി, ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലിയുടെ കാലംവരെ മലയാളത്തിനു കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷേ അച്ചടിയുടെ ഉല്പന്നമായ പുസ്തകം (പകര്‍ത്തിയെടുത്ത് യന്ത്രവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടിന്റെ ഫലം; പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയുടെ പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച രണ്ടു ഘടകങ്ങളായിരുന്നു യന്ത്രവല്‍ക്കരണവും നഗരവല്‍ക്കരണവും). 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തിലെ മതവും രാഷ്ട്രീയവും അറിയുന്നതിന് കേരള ചരിത്രത്തിലെ ചില സംഭവങ്ങളുടെ ദിങ്മാത്ര ദര്‍ശനം ആവശ്യമാണ്:
1498 മെയ് 20: വാസ്‌കോഡഗാമ കോഴിക്കോട് (കാപ്പാട്) എത്തി. കേരളവും പോര്‍ച്ചുഗീസുമായുള്ള സമ്പര്‍ക്കം 150 വര്‍ഷത്തിലേറെ നീണ്ടുനിന്നു.
1599 ജൂണ്‍: ഗോവ ആര്‍ച്ച് ബിഷപ്പ് അലക്‌സിസ് മെനസിസിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ 'ഉദയംപേരൂര്‍ സുന്നഹദോസ്' മലങ്കര സുറിയാനി സഭയുടെ ലാറ്റിന്‍ വല്‍ക്കരണമായിരുന്നു ഈ സുന്നഹദോസിന്റെ ലക്ഷ്യവും ഫലവും.
1653 ജനുവരി 3: കൂനന്‍ കുരിശു സത്യം. അതോടെ മലങ്കര സുറിയാനി സഭ രണ്ടായി - പഴയകൂര്‍, പുത്തന്‍കൂര്‍ എന്നിങ്ങനെ ഇതിന് ഒരു നൂറ്റാണ്ടുശേഷം (119 വര്‍ഷം) എഴുതപ്പെട്ട 'സംക്ഷേപ വേദാര്‍ത്ഥം' ആര്‍ക്കുവേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടു എന്നത് ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ വ്യക്തമാണ്.
'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' എന്ന് ചുരുക്കി പറയാറുണ്ടെങ്കിലും ''നസ്രാണികള്‍ ഒക്കെക്കും അറിയെണ്ടുന്ന'' താണ് അത്. മലങ്കര സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെ പാരമ്പര്യമായി വിളിച്ചുപോന്നിരുന്ന പേരാണ് 'നസ്രാണികള്‍' എന്നുള്ളത് (നസ്രായനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികള്‍/ വിശ്വാസികള്‍ എന്ന് അര്‍ത്ഥം.)
'മുഴുവന്‍ നസ്രാണികളും അറിയേണ്ടുന്ന വേദകാര്യങ്ങള്‍ ഇതാണ്' എന്ന് ക്ലമന്റ് പിയാനിയസ് എഴുതുന്നു. അതായത് പഴയകൂറ്റുകാര്‍ മാത്രമല്ല, പുത്തന്‍കൂറ്റുകാരും അറിയേണ്ട, അംഗീകരിക്കേണ്ട വേദകാര്യങ്ങളാണ് ഇത്. ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട മറ്റു ചില കാര്യങ്ങളും ഉണ്ട്. കത്തോലിക്കാമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഴയകൂറ്റന്മാരുമായി സ്വതന്ത്രമായ പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യത്തില്‍പ്പെട്ട പുത്തന്‍കൂറ്റുകാരെ ഐക്യപ്പെടുത്താനുള്ള ചില നിര്‍ബന്ധിത ശ്രമങ്ങള്‍ കുറെക്കാലമായി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെന്നുള്ളതാണ് ഒന്ന്. സുറിയാനി സഭയിലെ പുത്തന്‍കൂര്‍ വിഭാഗത്തിന്റെ മെത്രാപ്പോലീത്തായെ ഇതിനുവേണ്ടി വ്യക്തിപരമായി നിര്‍ബന്ധിക്കുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ആ സഭയുടെ ചില ചരിത്രരേഖകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മറ്റൊന്ന് പഴയകൂറ്റുകാര്‍ക്കിടയില്‍ത്തന്നെ സ്വയം നിര്‍ണാവകാശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മുറവിളി ഉയര്‍ന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തിനൊപ്പം വായിക്കേണ്ട മറ്റൊരു കൃതിയാണ് പാറേമ്മാക്കല്‍ തോമ്മാ കത്തനാരുടെ 'വര്‍ത്തമാനപ്പുസ്തകം' അഥവാ 'റോമ്മാ യാത്ര' പോപ്പിന്റെ പരമാധികാരത്തെ അംഗീകരിക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ മലങ്കരയിലെ സഭയ്ക്ക് സ്വതന്ത്രമായ പദവി വേണം; പോര്‍ച്ചുഗീസ് പീഡനം മടുത്തു; മേല്പട്ടക്കാര്‍ ഗോവയില്‍നിന്നുവേണ്ട, തദ്ദേശീയര്‍തന്നെ വേണം - ഇങ്ങനെ പോയി തോമ്മാ കത്തനാരുടെയും മറ്റും വാദം. ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ പോപ്പിനെ നേരിട്ടറിയിച്ച് തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു യാത്ര' ഷോപ്പിന്റെ പരമാധികാരത്തെ അംഗീകരിക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ മലങ്കരയിലെ സഭയ്ക്ക് സ്വതന്ത്രമായ പദവി വേണം; പോര്‍ച്ചുഗീസ് പീഡനം മടുത്തു; മേല്പട്ടക്കാര്‍ ഗോവയില്‍ നിന്നു വേണ്ട, തദ്ദേശീയര്‍ തന്നെ വേണം-ഇങ്ങനെ പോയി തോമ്മാ കത്തനാരുടെയും മറ്റും വാദം. ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ പോപ്പിനെ നേരിട്ടറിയിച്ച്, തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു യാത്ര. 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' അച്ചടിച്ച് (1772) ആറുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു  നടത്തിയ കത്തനാരുടെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് (1778-1786) എഴുതിയ കൃതി, പക്ഷേ റോമില്‍ അച്ചടിച്ചില്ല. 1936ല്‍ മാത്രമാണ് ആ കൃതി, കേരളത്തിലെ അതിരമ്പുഴയില്‍ത്തന്നെയും ആദ്യമായി അച്ചടിക്കപ്പെട്ടത്.
അങ്ങനെ ഒരു വശത്ത് 'ഐക്യപ്പെടുത്താനുള്ള' അധ്വാനങ്ങളും മറുവശത്ത് ഉള്ളില്‍ത്തന്നെ 'സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനങ്ങളും നടക്കുമ്പോഴാണ് മലങ്കരയിലെ എല്ലാ നസ്രാണികള്‍ക്കുമായി ക്ലമന്റ് പിയാനിയസ് 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' രചിച്ചതും അത് റോമില്‍ അച്ചടിച്ച്, കേരളത്തില്‍ എത്തിച്ചതും, ഈ ക്ലമന്റി പിയാനിയസ് ആലങ്ങാട് മൈനര്‍ സെമിനാരിയിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. സുറിയാനിക്കാരായ കേരളീയരുടെ വൈദിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുവേണ്ടി സ്ഥാപിച്ചതായിരുന്നു പ്രസ്തുത സെമിനാരി. സെമിനാരിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായിരുന്ന കരിയാറ്റില്‍ ഔസേപ്പ് മല്പാന്‍ എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
എന്നാല്‍, എന്തുകൊണ്ട് 'വര്‍ത്തമാനപുസ്തകം' വെളിച്ചം കണ്ടില്ല? 'സംക്ഷേപ വേദാര്‍ത്ഥം' അച്ചടിച്ചു പ്രചരിപ്പിച്ചതും 'വര്‍ത്തമാനപ്പുസ്തകം' അച്ചടിക്കാതിരുന്നതും ഒരേ മതാധികാരതാല്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെയായിരുന്നുവെന്നുവേണം കരുതുവാന്‍.
ചുരുക്കത്തില്‍ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ദൈവശാസ്ത്രവും തഞ്ചശാസ്ത്രവും ആചാരങ്ങളും മലങ്കരസുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെ 'ആകമാനം' ധരിപ്പിക്കുന്നതിനും പഠിപ്പിക്കുന്നതിനും അവരില്‍ അത് ഉറപ്പിക്കുന്നതിനും വേണഅടിയാണ് 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' രചിക്കപ്പെട്ടത്. അങ്ങനെയുളഅള ഈ കൃതി എത്രത്തോളം ലക്ഷ്യം കണ്ടു? പഴയകൂറ്റു പക്ഷത്തുനിന്ന നസ്രാണികളെ കത്തോലിക്കാസഭയില്‍ ഉറപ്പിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നതിലും പുതിയകൂറ്റുകാരായ നസ്രാണികളെ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസത്തിലേക്കു വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നതിലും ഈ കൃതിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരമാണ്, ഈ കൃതിയുടെ വ്യാവഹാരികമായ ദൗത്യനിര്‍വഹണത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നത്. നസ്രാണിസഭാ ചരിത്രങ്ങള്‍ (മിക്കതും ചരിത്രമല്ല, കഥകളാണ്!) നെല്ലും പതിരും തിരിച്ചെടുത്താല്‍ ഇതിന് ഉത്തരം ലഭിക്കും.
ഏറെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള 'ദണ്ഡവിമോചന'മുള്‍പ്പെടെ ('ദോഷപൊറുതി')യുള്ള വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥ'ത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗു  ദൊഷങ്ങള്‍ക്കടുത്ത ശിക്ഷയുടെ പൊറുതി കല്പിക്കാന്‍ ശുദ്ധണാന പള്ളിക്ക മുഷ്‌കരത്വം കൊടു ത്തതാര
ശി നമ്മുടെ വെദനാഥനാകുന്ന ഈശാ മിശിഹാതന്നെ ഇമുഷ്‌കരത്വം കൊടുത്തു'' (പു.458,459)
എന്നാല്‍ മാര്‍ഗ്ഗം അറിയിപ്പന്ന കളിച്ചിരിക്കുന്ന ശുദ്ധമാന സഭയുടെ സെഗ്രത്താരി ആകുന്ന മാര്‍ സ്‌തെപ്പനൊസ ബോര്‍ജ്ജിയയെന്ന അവെക്ഷിച്ചാറെ ശുദ്ധമാന പള്ളിയെ ഇപ്പൊള്‍ വാണിരിക്കുന്ന മാര്‍ ക്ലെമ്മീസ പതിനാലാമതയെന്ന പ്പാമെല്‍ എഴുത്തുപ്പട്ട പുണ്യങ്ങളുടെ പ്രകാരങ്ങളെ ദൊഷത്തിന്മെല്‍ നൊന്‍പരപ്പെട്ടതെറി എഥ്തിക്കുന്ന നസ്രാണികള്‍ ഒക്കക്കും എഴകാലത്തെയും ഇരുനൂറ്റെമ്പത ദിവസത്തെയും ദൊഷപൊറുതി കല്പിച്ചുയെന്ന അറിക വിശെഷിച്ച ബെസ്പുര്‍ക്കാനയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആത്മാവുകെള്‍ക്ക വെണ്ടിട്ടുംകൂടെ ഇ ദൊഷപൊറുതി കൈക്കൊള്‍വാന്‍ ശുദ്ധമാന മാര്‍പ്പാപ്പാടെ തിരുമനസ്സിലെ അനുവാദമുണ്ട (പു.536,537)
കേരള സമൂഹത്തിന്റെയും മലയാളഭാഷയുടെയും ആധുനികീകരണത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുണ്ടായ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം' അനവധി പഠിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് വിഷയീഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഡോ. പി.ജെ. തോമസ്, ഡോ. ചുമ്മാര്‍ ചൂണ്ടല്‍, ഡോ. എല്‍.വി. രാമസ്വാമി അയ്യര്‍, ഉള്ളൂര്‍, എ.ഡി. ഹരിശര്‍മ, റ്റി.എം. ചുമ്മാര്‍, ആറ്. നാരായണപണിക്കര്‍, വടക്കുംകൂര്‍ രാജരാജവര്‍മ, ഡോ. കെ.എം. ജോര്‍ജ്, പ്രൊഫ. ഡി.എല്‍. ആന്റണി, ഡോ. സാമുവല്‍ ചന്ദനപ്പള്ളി തുടങ്ങി ധാരാളം പണ്ഡിതര്‍ ഈ കൃതി പഠനവിധേയമാക്കി എന്നുള്ളതുതന്നെ അതിന്റെ ചരിത്രപ്രാധാന്യത്തിനുള്ള വാക്യമാണ്. പക്ഷെ, ഇവരെല്ലാവരും ഈ കൃതിയെ ഒരു 'സ്‌പെസിമന്‍' ആയി കണക്കാക്കി, അതിലെ ഭാഷാഘടനയെയും പദസഞ്ചയത്തെയും അപഗ്രഥിക്കുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. ഭാഷയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെ ആധുനീകരണവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, കൃതിയെ പഠിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ടായില്ല. അത്തരത്തില്‍ ഒരു ശ്രമമാണ് ഈ പഠനത്തില്‍ നിര്‍വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്.
സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം മുന്‍നിര്‍ത്തി ഒരുവായന
കുറിപ്പുകള്‍
1 കേരളത്തില്‍ അച്ചടിച്ച ആദ്യമലയാളപുസ്തകം 'ചെറുപൈതങ്ങള്‍ക്ക ഉപകാരാര്‍ത്ഥം ഇംങ്കീശില്‍നിന്ന പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ കഥകള്‍' (1824) , സി.എം.എസ്. പ്രസ്സ്, കോട്ടയം
2. ''മലയാളഭാഷയുടെ ആകൃതിയും പ്രകൃതിയും ആദ്യമായി ശാസ്ത്രരീത്യാ നിരൂപണം ചെയ്തതു മിഷനറിമാരാണ്. അവര്‍ മലയാളഭാഷയെക്കുറിച്ചും മലയാളരാജ്യത്തെപ്പറ്റിയും എഴുതിയിട്ടുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഏതുകാലത്തും അവരുടെ സ്മാരകമായി പരിലസിക്കുന്നതാണ്. മലയാളത്തില്‍ 'നീചഭാഷ'. 'ഉച്ചഭാഷ'എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുതരം ഭാഷകള്‍ നടപ്പിലായിരുന്നെന്നാണു മിഷനറിമാരുടെ മതം. ഉച്ചഭാഷ പ്രായേണ സംസ്‌കൃതവും നീചഭാഷ തമിഴുചേര്‍ന്ന മലയാളവും ആയിരുന്നു. ഉച്ചഭാഷഗ്രന്ഥാക്ഷരത്തില്‍ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു, കാവ്യങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും മിക്കവാറും ആ ഭാഷയില്‍ ആയിരുന്നു'' (മലയാളസാഹിത്യവും, ക്രിസ്ത്യാനികളും, പു.109) ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി ഈ രണ്ടുതരം ഭാഷാഭേദങ്ങളെ 'ഹൈ മലയാളം' എന്നും 'കൊളോക്വിയല്‍ മലയാളം' എന്നും വിളിച്ചു. ഈ രണ്ടിനെയും സംയോഡിപ്പിച്ചാണ് ബെയിലി 'മധ്യമാര്‍ഗരീതി' രീതി രൂപപ്പെടുത്തിയത്. ഈ ഗദ്യരീതിയില്‍ അഥവാ ഭാഷയില്‍ ആണ് ബെയിലി കൃതികള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. അച്ചടി എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ മാനകമലയാളഗദ്യമായിത്തീര്‍ന്നതും ഈ 'മദ്ധ്യമാര്‍ഗ ഗദ്യരീതി' രൂപപ്പെടുത്തിയത്. ഈ ഗദ്യരീതിയില്‍ അഥവാ ഭാഷയില്‍ ആണ് ബെയിലി കൃതികള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. അച്ചടി എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ മാനകമലയാളഗദ്യമായിത്തീര്‍ന്നതും ഈ 'മധ്യമാര്‍ഗ ഗദ്യരീതി'യാണ്.
3. A Dictionary High and Colloquial Malayalam and English
4. ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി 1817 മാര്‍ച്ച് 25-ന് കോട്ടയത്തെത്തി, കോട്ടയം (സി.എം.എസ്.) കോളജിന്റെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. 1818 ഒക്‌ടോബര്‍ 8-ന് ജോസഫ് ഫെന്‍ കോളജിലെത്തി, കോളജിന്റെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ ബെയിലി കോളജിലെ 'ട്രാന്‍സ്‌ലേഷന്‍ - പ്രിന്റിങ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റി'ന്റെ ചുമതലയായി. ഈ ഘട്ടത്തിലാണ്, പൊതുവേ സ്വീകാര്യവും ഗ്രന്ഥരചനാസമര്‍ത്ഥവും ശൈലീശുദ്ധവുമായ ഗദ്യഭാഷയുടെ അഭാവം അദ്ദേഹത്തിനു ബോധ്യമാകുന്നത്. തുടര്‍ന്ന് 'മധ്യമാര്‍ഗ ഗദ്യരീതി' രൂപപ്പെടുത്തുകയും ആ ഗദ്യത്തിലേക്ക് കൃതികള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ഗ്രന്ഥസൂചി
ഡോ. പി.ജെ.തോമസ് 1989 മലയാളസാഹിത്യവും ക്രിസ്ത്യാനികളും (ചര്‍ച്ചയും പൂരണവും സ്‌കറിയാ സക്കറിയ കോട്ടയം : ഡി.സി. ബുക്‌സ്
ഡോ. ബാബു ചെറിയാന്‍ 2009 ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി കോട്ടയം :  സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തക സഹകരണസംഘം
ഫാദര്‍ ക്ലെമന്റി പിയാനിയസ് 1980 (1772) സംക്ഷേപവേദാര്‍ത്ഥം തിരുവനന്തപുരം :  കാര്‍മല്‍ പബ്ലീഷിംഗ് സെന്റര്‍ (കോട്ടയം ഡി.സി. ബുക്‌സുമായി ചേര്‍ന്ന്)
ബെഞ്ചമിന്‍ ബെയിലി 2010 ചെറുപൈതങ്ങള്‍ക്ക ഉപകാര്‍ത്ഥം ഇംക്ലീശില്‍ നിന്ന പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ കഥകള്‍ (സമ്പാദനം, ആമുഖപഠനം : ഡോ. ബാബു ചെറിയാന്‍) തിരുവനന്തപുരം :  പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്
ടി.എം. ചുമ്മാര്‍ 1964 (1955) ഭാഷാ ഗദ്യസാഹിത്യചരിത്രം പ്രസാധനം :  ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ് (വിതരണം:  നാഷണല്‍ ബുക്ക് സ്റ്റാള്‍.)
ഡോ. കെ.എം. ജോര്‍ജ് (ജന. എഡിറ്റര്‍) 1958 സാഹിത്യചരിത്രം കോട്ടയം :  സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തക സഹകരണ സംഘം
Dr. Babu Cherian 2014 Towards Moderinity : The Story of the First College in India Delhi: Media House

Get In Touch

There are many variations of passages of Lorem Ipsum available, but the majority have suffered
alteration, by injected humour, or new randomised words which don’t look believable.